Na marginesie społeczeństwa

Okres bożonarodzeniowy to czas, w którym w sposób szczególny myślimy o osobach samotnych, opuszczonych i odtrąconych, cierpiących, o tych, którzy w życiu mają trudniej i wymagają pomocy innych. Ten czas jest szczególną okazją do budowania więzi międzyludzkich i zbliżania człowieka do człowieka, do otwarcia serca na Innego.

Często spotykamy się ze stwierdzeniami, że żyjemy w trudnych czasach, w bardzo złożonych społeczeństwach, dlatego wielu ludzi nie radzi sobie z problemami natury osobistej czy społecznej. Że wielu z nich doświadcza wykluczenia społecznego definiowanego jako efekt różnego rodzaju upośledzeń społecznych, a samo wykluczenie społeczne stało się niepokojącym zjawiskiem nowoczesności. Niestety, ten problem nie jest niczym nowym. Przyznać jednak trzeba, że choć to kwestia stara, dopiero od jakiegoś czasu zaczęto patrzeć na nią kompleksowo i zastanawiać się, co zrobić, by jej zaradzić, a przeciwdziałanie wykluczeniu społecznemu jest obecnie jednym z najważniejszych zagadnień i celów europejskiej polityki społecznej.

Czym jest wykluczenie społeczne?
W dokumentach Komisji Europejskiej termin „wykluczenie społeczne” został przyjęty po raz pierwszy w latach 80. XX wieku. W Strategii Zrównoważonego Rozwoju, dokumencie przyjętym w 2001 roku po Traktacie Lizbońskim, wskazano, że to „człowiek jest najważniejszym czynnikiem rozwoju – kapitałem ludzkim”, a ograniczanie wykluczenia społecznego i wszelkie formy przeciwdziałania temu zjawisku są priorytetem celów Wspólnoty. Od tamtej pory, w odpowiedzi na dominujące przekształcenia w Europie, termin ten, wraz z innymi nowymi, w dokumentach unijnych zaczął zastępować pojęcia takie jak „bieda”, „ubóstwo”, „trwałe bezrobocie”.
Pojęcie wykluczenia ewoluowało i do dzisiaj nie ma jednoznacznej definicji, czym jest. Zgodnie z Narodową Strategią Integracji dla Polski wykluczenie społeczne to ,,brak lub ograniczenie możliwości uczestnictwa, wpływania i...
[pozostało do przeczytania 78% tekstu]
Dostęp do artykułów: