Przemysław Zwiernik, IPN Poznań

Zadaniem SB było m.in. „przenikanie” osobowych źródeł informacji do komitetów założycielskich, ujawnianie „kontaktów elementów antysocjalistycznych” z „S” i ustalanie miejsc powielania materiałów „mogących zawierać wrogie treści”. Departament III „A” polecił też działania „ukierunkowane na uzyskanie korzystnych wyników” w wyborach do władz Związku oraz kompromitowanie kandydatów o „negatywnych postawach politycznych”. Działanie przeciwko „S” kontynuowano – zakładano nowe sprawy operacyjne (SOS i SOR), rozpracowywano aktywnych działaczy Związku lub zajmowano się istotnymi wydarzeniami (np. strajkami, materiałami „antysocjalistycznymi”). SB zajmowała się też kontrolą korespondencji, wykonywaniem fotografii operacyjnych, podsłuchiwaniem telefonów (np. w siedzibie „S” – krypt. „Pegaz”,...
Strajk Strajk w szczecińskiej Stoczni im. Warskiego rozpoczął się w godzinach rannych 13 grudnia 1981 r. Na teren Stoczni docierali także działacze „Solidarności” z innych zakładów pracy Szczecina i Pomorza Zachodniego. Około godz. 9 zawiązał się tam Międzyzakładowy Komitet Strajkowy (MKS) NSZZ „Solidarność” Regionu Pomorza Zachodniego. Na czele MKS stanął Mieczysław Ustasiak (wiceprzewodniczący ZR NSZZ „S” Pomorze Zachodnie), a jego zastępcą został Stanisław Zabłocki (przewodniczący KZ NSZZ „S” w Stoczni im. Warskiego). MKS powołał grupę roboczą w celu „zabezpieczenia właściwej akcji strajkowej” w składzie: Antoni Alejski, Maria Chmielewska, Jerzy Corde, Jan Denisewicz, Ryszard Drewniak, Grzegorz Durski, Wiesław Górny, Krzysztof Jagielski, Zdzisław Kacprzak, Witold Karolewski, Wiesław...
Naczelnej wartości demokracji Zgodnie z decyzją Krajowej Komisji Porozumiewawczej (KPP) protest ten był reakcją na niewywiązywanie się strony rządowej z porozumień sierpniowych, które gwarantowały poszerzenie granic wolności słowa. Protestowano również w sprawie nasilającej się wówczas kampanii propagandowej prowadzonej w środkach masowego przekazu przeciwko „Solidarności”. W opinii związkowców władze powinny zrozumieć, że „środki masowego przekazu są własnością społeczną i nie mogą służyć kolejnym ekipom rządzącym” oraz szanować konstytucyjne prawo społeczeństwa do „naczelnej wartości demokracji – wolnego słowa”. 19 sierpnia 1981 r. (w ramach „Dni bez prasy”) strajk podjęła drukarnia Poznańskich Zakładów Graficznych, a Zarząd Regionu (ZR) NSZZ „Solidarność” Wielkopolska kolportował...
Reakcja polskiej emigracji Środowiska polskiej emigracji na Zachodzie zareagowały natychmiast po pierwszych doniesieniach o wydarzeniach w Poznaniu. Głos zabrali m.in. wybitni przedstawiciele wychodźstwa: gen. Tadeusz Bór-Komorowski, Adam Ciołkosz, Stefan Korboński i Stanisław Mikołajczyk oraz gen. Władysław Anders, który jednoznacznie oceniał ówczesną sytuację: „Wstrząsające wydarzenia w Poznaniu potwierdzają w tragiczny sposób prawdę, że naród polski jest w niewoli. Kraj jest rządzony przez małą grupę agentów moskiewskich, którzy mają przeciwko sobie całe społeczeństwo”. Nabożeństwa żałobne, manifestacje, różne formy protestów przeciwko działaniom władz PRL oraz akcje na rzecz przywrócenia wolności w Polsce miały miejsce we wszystkich państwach, gdzie znajdowały się skupiska...
Agent donosi Ponieważ J. Duliniec wyjechał wkrótce do pracy w Opocznie (województwo łódzkie), pracami organizacji faktycznie kierował Bantle, który w tym czasie był studentem Uniwersytetu Poznańskiego i z tego powodu poważna część aktywnej działalności KZPP miała miejsce na terenie Poznania. Tymczasem w grudniu 1949 r. o istnieniu podziemnej organizacji dowiedział się Kazimierz Kamiński, który mieszkał wówczas w miejscowości Lipiany (województwo szczecińskie). W rzeczywistości był on agentem o ps. „Szymura” zwerbowanym przez referat V PUBP w Lipianach. Za pośrednictwem Moniki Kamionkówny (nieświadomej faktu, że był to współpracownik UB), „Szymura” skontaktował się w styczniu 1950 r. na terenie Poznania z Bantle. Szczegółowe sprawozdanie z pierwszego pobytu w Poznaniu „Szymura”...

Pages