Modlitwa o ojczyzny zmartwychwstanie

„W dniu Wielkiej Nocy, w dniu Zmartwychwstania z ufnością prosimy Boga, by z krwi i naszego zbrojnego czynu powstała nowa, niepodległa, sprawiedliwa i demokratyczna Rzeczpospolita. […] Nieśmy wysoko sztandar walki o wolność, na którym są wypisane słowa: »Bóg. Honor i Ojczyzna«. Z tymi słowami na ustach i w sercu zwyciężymy i Ojczyzna zmartwychwstanie” – brzmiał okolicznościowy rozkaz ppłk. Aleksandra Krzyżanowskiego „Wilka” skierowany do żołnierzy Okręgu Wileńskiego AK. Wielkanoc 1944 r.  miała być ostatnią obchodzoną w tak patriotycznej atmosferze. Następna była już pod sowiecką okupacją. Wielkanoc, czyli dzień upamiętniający Zmartwychwstanie Chrystusa, jest najstarszym i najważniejszym świętem chrześcijańskim. Na Kresach poprzedzający Wielkanoc 40-dniowy post był restrykcyjny, i to zarówno w domach ubogich mieszkańców, jak i w dworkach, zaściankach szlacheckich. W niektórych domach wypalano nawet patelnie, aby choć kropla tłuszczu nie znalazła się na niej. W piątki Wielkiego Postu jedynym pokarmem były chleb i woda. Na Wileńszczyźnie Niedziela Palmowa obchodzona jest w Kościele katolickim jako „Niedziela Męki Pańskiej”, w ludowej tradycji nazywana była także „Kwietną” lub „Wierzbną”. Na wsi kobiety same robiły palemki z gałązek wierzby i jałowca. Poświęconą później wierzbę podpalały i odmawiając modlitwę, obnosiły wszystkie pomieszczenia domu, by omijały go wszelkie nieszczęścia. Do wybuchu II wojny światowej pokarmy wielkanocne były święcone na dworze.
     
6%
pozostało do przeczytania: 94%

Artykuł dostępny tylko dla subskrybentów

SUBSKRYBUJ aby mieć dostęp do wszystkich tekstów www.panstwo.net

Masz już subskrypcję? Zaloguj się

* Masz pytania odnośnie subskrypcji? Napisz do nas prenumerata@swsmedia.pl

W tym numerze