Czym jest... łaska

Polskie słowo „łaska” bezpośrednio pochodzi od czeskiego „laska”, czyli „miłość, pieszczota, łaszenie się, schlebianie, przymilanie się”. W „Słowniku etymologicznym języka polskiego” W. Borysia czytamy, iż „łaska” w XIV wieku oznaczała „życzliwość, miłosierdzie, litość, dobroć”. Stanowi tłumaczenie greckiego słowa „charis” i łacińskiego „gratia”. „Charis”, tak jak i „gratia”, posiada szeroki zakres znaczeniowy, można ją przetłumaczyć jako „urok, wdzięk, powab, chwałę, sławę, łaskę, życzliwość, uprzejmość, przychylność, powodzenie u kogoś, wdzięczność, dziękczynienie, przysługę, dobrodziejstwo”. Oznacza także „pobłażanie, folgowanie, posiadanie przyjemności, zadowolenie, rozkosz, upodobanie w czymś, ofiarę dziękczynną, wzgląd na kogoś, hojność, szczodrość, szczególny dar od Boga”. W mitologii greckiej Charyty (Rzymianie nazwali je Gracjami), córki Zeusa i Eurynome, były opiekunkami wszystkiego, co piękne w przyrodzie, patronkami wegetacji, odnawiającej się co roku. W słowie „charis” znajduje się ten sam podobny brzmieniowo człon co w „chaire” – „raduj się”, słowie, którym Grecy się pozdrawiali. Charyty (Gracje), przedstawiane jako (najczęściej trzy) piękne, młode kobiety, szerzyły wszędzie radość – w przyrodzie, w sercach bogów i ludzi.

W polszczyźnie słowo „charis” pobrzmiewa w choćby „charyzmie”, „charyzmacie”, „charytatywności”, słyszymy je w „charitas” i współczesnym jej odpowiedniku „caritas”, czyli w „miłosierdziu”, cnocie miłości Boga i bliźniego. „Charis” słychać także w „eucharystii”, wyrazie wywodzącym się od greckiego „eucharidzein”, oznaczającego „dziękować”. Święty Tomasz z Akwinu, wyjaśniając etymologię nazwy „eucharystia”, pisze, iż oznacza ona „dobrą łaskę”, ponieważ w sakramencie tym zawiera się łaska Boża, która jest życiem wiecznym, oraz sam Chrystus pełen łaski. Katechizm Kościoła Katolickiego dopowiada, iż nazwa wskazuje na pewien szczególny aspekt tego sakramentu, którym jest dziękczynienie składane Bogu.
...
[pozostało do przeczytania 47% tekstu]
Dostęp do artykułów: