Numer 9 (127)/2016

Olga Doleśniak-Harczuk
W Holandii zamyka się średnio dwa kościoły tygodniowo, w latach 2003–2013 z tego europejskiego poligonu doświadczalnego zniknęło ponad tysiąc chrześcijańskich świątyń. „W 2050 r. ostatni członek Kościoła protestanckiego w Holandii zamknie za sobą ostatnie kościelne wrota. U katolików sprawa potrawa dłużej” – prognozował pięć lat temu holenderski religioznawca Joep de Hart. Dziś w Holandii 3,9 mln osób deklaruje się jako katolicy, na Mszę św. uczęszcza regularnie 1,2 proc. z nich, jeszcze cztery lata temu było to 10 proc., a w 1959 r. – 90 proc. Regres widać jak na dłoni, a w ślad za nim idzie wyprzedaż majątku kościelnego. A „byłe kościoły” dostają drugie życie jako sale gimnastyczne, restauracje czy meczety. W Niemczech...
Antoni Rybczyński
„Nasi najlepsi koledzy, honor i duma FSB, nie wykonują swojej pracy dla pieniędzy. Wszyscy wyglądają inaczej, ale jest jedna bardzo specjalna cecha, która jednoczy wszystkich tych ludzi, i jest bardzo ważną wartością: to ich poczucie służby. Są oni, można by tak rzec, naszą nową arystokracją” – dyrektor FSB Nikołaj Patruszew, grudzień 2000. Eliminacja Trockiego przez Dzierżyńskiego, tajemnicze zgony pierwszych szefów Czeki (Dzierżyński, Mienżyński), usunięcie Jagody przez Jeżowa, wielka czystka 1937 r., awanse i upadki Abakumowa i Mierkułowa, kariera Berii zakończona brutalnym przewrotem pałacowym. Historia powstałych po bolszewickim puczu służb bezpieczeństwa – szczególnie jej pierwsze dekady – pełna jest krwawych intryg, zakulisowych wojen i głośnych czystek...
Ryszard Czarnecki
Poziom debaty w mediach w Polsce na temat Turcji jest żenujący. Mit pogania stereotyp, a publicyści zwalczających się na co dzień obozów politycznych idą tutaj nagle pod rękę i śpiewają w tym samym, bezmyślnym chórze. Ci sami euroentuzjaści, którzy w marcu 2016 r. pieli z zachwytu nad mądrością UE, która podpisała porozumienie z Turcją mające znacząco ograniczyć napływ nielegalnych imigrantów (uchodźców), dziś tupią wątłą nóżką, domagając się, aby owo porozumienie zerwać, bo Erdogan po nieudanym zamachu stanu wymierzonym w jego władzę wziął „za mordę” przeciwników politycznych. To całkowicie bezrefleksyjne. Armia, której ambicje polityczne prezydent Turcji ostatecznie spacyfikował, a która w ostatnich dekadach organizowała pucze...
Antoni Rybczyński
12 sierpnia, słynny „gabinet dymisji” na Kremlu. Ich trzech: car, bojar i dworianin. Prezydent Władimir Putin, dymisjonowany właśnie szef administracji prezydenckiej Siergiej Iwanow oraz awansowany na to stanowisko dotychczasowy zastępca Anton Wajno. Alegoria ważnych zmian, jakie zachodzą dziś wśród rządzących Rosją. „Władimir Putin nie boi się opozycji i ulicznych demonstracji. Nie boi się też Zachodu i jego sankcji. Jeśli ma kogo się obawiać, to własnych ludzi. Wielu w jego otoczeniu będzie się chciało zemścić, gdy tylko odejdzie ze stanowiska, bo wielu z nich znalazło się w poniżającej zależności od niego” – reżyser Igor Szadchan, autor wyborczej biografii W. Putina w 2000 r. Był październik 2014 r., gdy na dorocznym spotkaniu dyskusyjnego Klubu...
Olga Doleśniak-Harczuk
„Świat chce być oszukiwany” Sebastian Brants (1457–1521) Listonosz odnoszący sukcesy jako ordynator kliniki psychiatrycznej, prominentna polityk socjaldemokracji, która od A do Z spreparowała swój życiorys, fryzjer leczący dzieci na oddziale pediatrycznym, prosty chłop podający się za wcielenie zmarłego cesarza. Zmyślone dyplomy, tytuły, podrobione świadectwa maturalne, wyimaginowane umiejętności i ego jak stąd do Nowego Jorku. Hochsztaplerzy, mistrzowie autokreacji, osobnicy urokliwi bądź – wręcz przeciwnie – odpychający w obyciu, a jednak tak często skuteczni we wcielaniu w życie swoich zamysłów. Są wśród nas! Znamy takie postacie z najmroczniejszych baśni Giambattisty Basilego i braci Grimm, ich spryt docenił też Charles Perrault, idąc...

Pages