34/2008 NGP

Katarzyna Gójska-Hejke
Mylili się jednak ci, którzy sądzili, że Komorowski niczym już nie może nas zaskoczyć. Tuż po incydencie w Gruzji druga osoba w państwie udowodniła, że potrafi bez najmniejszych problemów zejść do poziomu pospolitego chamstwa. To, że Komorowski nie cierpi Lecha Kaczyńskiego, w najmniejszym stopniu nie usprawiedliwia jego zachowania. Wprost przeciwnie – sprawia, iż prostackie drwiny z sytuacji, w której znaleźli się obaj prezydenci, należy traktować serio: po stokroć bardziej pokazały poziom tego polityka niż wszystkie jego nadęte przemówienia. Naigrywanie się z niebezpieczeństwa, w jakim znalazł się inny człowiek, bez względu na to, kim jest, wedle kanonów kultury zachodniej przynosi hańbę, świadczy o miałkości charakteru i zasad. O tym, jakie świadectwo znajomości praw rządzących...
Władysław Anders (1892–1970), członek korporacji „Arconia”, w powstaniu wielkopolskim początkowo zastępca szefa sztabu Dowództwa Głównego Armii Wielkopolskiej, następnie dowódca 1. Pułku Ułanów, walczył na froncie litewsko-białoruskim, uczestnik wojny polsko-bolszewickiej, w czasie kampanii 1939 r. dowódca Nowogródzkiej Brygady Kawalerii, więzień NKWD, dowódca Armii Polskiej na Wschodzie, dowódca II Korpusu Polskich Sił Zbrojnych, p.o. Naczelnego Wodza PSZ, pozbawiony przez władze komunistyczne obywatelstwa polskiego, generał brygady WP Stanisław Celichowski (1885–1947), adwokat, w powstaniu wielkopolskim dowódca 3. baonu 11. Pułku Strzelców Wielkopolskich, kierownik Wydziału Wojskowego w Ministerstwie Byłej Dzielnicy Pruskiej, uczestnik wojny polsko-bolszewickiej, oboźny Obozu...
W grudniu 1918 r. okazało się, że właśnie to drugie rozwiązanie umożliwi włączenie tych ziem do tworzącej się II RP. 7. Pułk Strzelców Wielkopolskich W styczniu 1916 r. powstał Tajny Międzypartyjny Komitet Obywatelski, skupiający posłów – Polaków do parlamentu Rzeszy i sejmu pruskiego, a od lipca 1918 r. na terenie zaboru pruskiego zaczęła powstawać sieć polskich komitetów obywatelskich. 11 października 1918 r. został wystosowany wspólny komunikat organizacji polskich działających w Rzeszy, opowiadających się jawnie za niepodległością Polski, w którym stwierdzono, że „tylko zjednoczenie wszystkich części narodu osiadłych na ziemiach polskich w jedną całość, wyposażoną w pełnię praw państwowych, stanowić może rękojmię trwałego przymierza narodów”. Dzień po podpisaniu rozejmu...
Działalność powstańcza Obaj bracia znaleźli się w Wielkopolsce w momencie wybuchu powstania. Tadeusz należał do głównych organizatorów frontu północnego, jako adiutant i oficer operacyjny sztabu grupy ppłk. Kazimierza Grudzielskiego. Razem z nim tworzył organizacje powstańcze. Brał udział w zdobyciu Zdziechowy pod Gnieznem (30–31 grudnia 1918 r.), w przygotowaniach do bitwy pod Szubinem i w samej bitwie o miasto (8 stycznia 1919 r.). Bitwa ta była niezwykle ważna dla losów powstania, gdyż okolice Szubina były dogodne dla niemieckiej koncentracji i zmasowanego uderzenia na Poznań. 2 stycznia 1919 r. Szubin został zdobyty przez Niemców, którzy zaczęli przygotowywać się do dalszej ofensywy w kierunku Kcyni i Żnina. Tadeusz Fenrych został wysłany z prośbą o wsparcie do mjr. Stanisława...
Awanse i odznaczenia 6 stycznia 1919 r. przyłączył się do powstania wielkopolskiego i objął dowództwo lokalnego odcinka frontu. Następnie został mianowany dowódcą wojskowym powiatu ostrzeszowskiego. Podlegał mu 160-osobowy oddział, który ubezpieczał odcinek frontu południowego. Toczył z nim zwycięskie potyczki z Niemcami: 14–15 stycznia 1919 r. w rejonie Kobylej Góry i Ligoty; 18 stycznia – pod Korzeniem k. Kępna; 19 stycznia – na linii Parzynów–Rogaszyce; 29 stycznia – pod Torzańcem. Po zawieszeniu broni jego oddział wchodzący w skład 12. p. strz. wlkp. (III bat.), osłaniał linię demarkacyjną. 13 kwietnia 1919 r. dekretami NRL nr 42 i 43 został mianowany porucznikiem, a następnie kapitanem wojsk wielkopolskich. 6 czerwca 1919 r. NRL dekretem nr 134 przyznała mu stopień kapitana ze...

Pages