Historia

Bohdan Urbankowski
Witold urodził się 13 maja 1901 r. w Ołońcu, skąd rodzina przeniosła się do Wilna. Przyszły rotmistrz działał w skautingu i brał udział w tajnym nauczaniu. Mimo młodego wieku współorganizował peowiacką konspirację. Gdy Niemcy zaczęli się wycofywać, harcerze włączyli się do walki Samoobrony gen. Władysława Wejtki. W noc sylwestrową1918 r. Witold został dowódcą placówki stacjonującej w Ostrej Bramie, a w Nowy Rok poprowadził atak na Niemców broniących dworca kolejowego. To był jego ogniowy chrzest.  Wilno, koniec XIX w. Tymczasem miejscowi komuniści, Żydzi i Rosjanie, próbują przechwycić kontrolę nad miastem i przekazać je bolszewikom. Jeszcze w Nowy Rok o północy harcerze biorą udział w ataku legendarnego „Łupaszki” – rotmistrza Jerzego Dąbrowskiego – na siedzibę komunistów...
Piotr Gontarczyk
Początkowo słabo uzbrojone i niezbyt liczebne, jesienią 1943 r. i w początkach 1944 r., sowieckie grupy zostały zasilone przez co najmniej kilkaset osób – głównie zbiegów z kowieńskiego getta. Niemal do końca wojny stanowili oni zdecydowaną większość członków wspomnianych oddziałów. Ale kierowanie nimi na ogół powierzano ludziom wypróbowanym, często przerzuconym na tyły frontu przez sowiecki wywiad wojskowy i NKWD. Na przykład oddziałem „Śmierć okupantom”, który odegrał istotną rolę w tragedii Koniuchów, dowodził Konstantin Rodionow, ps. „Smirnow”. Rodionow służbę w bezpiece rozpoczął w zajętym przez Sowietów Kownie w 1941 r. Po wkroczeniu Niemców przybywał w specjalnym obozie NKWD, a w lipcu 1943 r. został przerzucony przez linię frontu. Mimo wzrostu liczebności (na przełomie lat 1943...

Pages