Świat

Krystyna Grzybowska
CDU też jest ekologiczna, a jakże. Kanclerz Angela Merkel walczyła jak lwica o ograniczenie emisji gazów trujących, stawiając swój kraj za wzór do naśladowania. Wygląda na to, że Zachód, a Europa w szczególności, nie ma już żadnych trosk, którymi warto by się zająć, poza walką z gazami. Nic więc dziwnego, że były wiceprezydent Stanów Zjednoczonych, Al Gore, za swoją ekologiczną postawę otrzymał Pokojową Nagrodę Nobla. Gdyby jej nie otrzymał, nie powstrzymałby topnienia lodów, przynajmniej na rok, do czasu wręczenia kolejnej równie wstrząsającej Nagrody Nobla. Ekologia stała się też sposobem na polityczny awans, jako że walka o przywileje dla gejów, prawo do aborcji i eutanazji jest zajęciem dość ryzykownym i mało popularnym w społeczeństwach, nawet tak liberalnych jak holenderskie czy...
„Czerwono-biała” tożsamość współczesnej Rosji Czy postsowiecko-rosyjska tożsamość współczesnych Rosjan, której kierunek budowy wyznaczyła polityka historyczna i propagandowa Władimira Putina, jest projektem narodowej identyfikacji narzuconym Rosjanom odgórnie przez kremlowskich technologów politycznych? Czy też odwrotnie – jest jedynie spełnieniem społecznego zapotrzebowania, odpowiedzią na powszechnie występujące resentymenty, nie tylko wśród elit? Pytanie o nowy model samoidentyfikacji Rosjan jest aktualne od upadku Imperium Sowieckiego. W czasach głębokiego kryzysu Rosji, straszliwego poniżenia, w jakim jej mieszkańcy się wówczas znaleźli, jedyną alternatywą dla starego, komunistycznego uniwersalizmu wydawała się wówczas odrodzona idea narodowa. Pytanie dotyczyło tego, jaki nowy...
Krystyna Grzybowska
My, Rosjanie Nieco starsi obywatele RP znają Rosjan i Rosję, nierzadko tam bywali i potrafią porozumieć się w języku rosyjskim, bo czy chcieli, czy nie, musieli się go uczyć w szkole. Młode pokolenie Polaków dla odmiany mówi po angielsku i w tym języku porozumiewa się z rosyjskimi rówieśnikami. Bardzo świetnie, choć to już nie to samo. Aby poznać duszę rosyjską i zrozumieć jej niezgłębioną głębię, potrzebna jest znajomość języka rosyjskiego, języka bogatego i obfitującego w określenia niezwykle trafnie odzwierciedlające prawdę o Rosji. Mistrzem w opisie swojej ojczyzny jest Wiktor Jerofiejew, wybitny pisarz, obywatel Rosji i świata, który świetnie czuje się w każdym europejskim salonie, a równocześnie wielki patriota umęczony swoją rosyjskością. Przed rokiem Jerofiejew opublikował...
Antoni Rybczyński
Termin „siłowicy” będzie kojarzył się z epoką Putina, jak np. „pierestrojka” z rządami Gorbaczowa. To symbol nowego zjawiska w postsowieckiej Rosji – imponującej ekspansji w polityce, gospodarce, kulturze wychodźców z instytucji siłowych: armii, służb specjalnych, milicji i prokuratury. Grupa siłowików jest wewnętrznie mocno zróżnicowana, ale bez wątpienia jej trzonem, elitą elit są czekiści. Modelowy czekista to były oficer KGB – obecnie wysoki urzędnik państwowy lub członek władz wielkiego koncernu – główny beneficjent zmian zaszłych po 2000 r., kreujący się na zbawcę ojczyzny zagrożonej przez zewnętrznych (Zachód) i wewnętrznych (liberałowie) wrogów. Za prezydentury Putina najważniejsze stanowiska w administracji i biznesie obsadziła doborowa grupa ok. 6 tys. siłowików. Z badań...
Krystyna Grzybowska
Traktat reformujący, nazywany też traktatem lizbońskim, zaistniał na chwilę w świadomości Europejczyków, wówczas gdy przywódcy państw członkowskich UE składali uroczysty podpis pod tym dokumentem. Nie robi na nikim wrażenia fakt jego ratyfikacji przez kolejne państwa. Również przez Francję, która odrzucając jego pierwowzór – traktat konstytucyjny – wywołała burzę w Europie. Nowy traktat prawie nie różni się od starego. Tak jak obecna UE nie różni się od tej sprzed roku, dwóch i 10 lat. Wprawdzie doszlusowały do niej nowe państwa z dawnego obozu komunistycznego, ale wbrew obawom elit brukselskich nie mają one większego wpływu na funkcjonowanie Unii, zarówno w wymiarze wewnętrznym, jak i zagranicznym. Jedynie Polska w ciągu ubiegłych dwóch lat odegrała znaczącą rolę w decyzjach UE. Dziś...

Pages