Temat miesiąca

Olga Doleśniak-Harczuk
Oczywiście że główne postaci wydarzeń sprzed 50 lat postarzały się, nie piastują już kluczowych stanowisk, ale mit ’68 jest w dalszym ciągu żywy i jako taki podlega ciągłej reprodukcji, zmienia się szata, ale jądro – czyli ideologia ’68 – pozostaje wciąż niewzruszone – z Bettiną Rӧhl rozmawia Olga Doleśniak-Harczuk. Od naszej ostatniej rozmowy w „Nowym Państwie” minęło 10 lat. Na pytanie dotyczące wpływu rewolty ’68 na życie polityczne Niemiec odpowiedziała Pani w 2008 roku: „ten wpływ jest ogromny, zwłaszcza gdy pomyśli się o kolejnych pokoleniach, które mając rodziców, nauczycieli, autorytet czy szefów wywodzących się z generacji ’68, nie zdołały się wyrwać spod ich wpływu i bezwiednie przyjęły wpajaną im ideologię”. Czy dziś również...
Poniżej znajdą Państwo fragmenty dzieł ideologów buntu 1968 roku. Cytaty są zgrupowane w trzech częściach: w pierwszej znajduje się admiracja antywartości i przykładów działania zbrodniczego oraz patologicznego systemu marksistowskiego, w drugiej czytamy słowa potępienia dla tradycyjnych wartości i zastanego porządku, w trzeciej zaś propozycje nowej lewicy, które kończyły się anarchią lub totalitaryzmem. Część autorów w roku 1968 miała już znaczny dorobek pisarski (Henri Lefebvre, francuski filozof marksistowski, Herbert Marcuse, współzałożyciel tzw. szkoły frankfurckiej) lub dopiero stawała się ikonami lewicowej inteligencji, publikując swoje główne dzieła właśnie pod koniec lat 60. (jak Raoul Vaneigem lub Guy Debord), lub też dopiero współcześnie staje...
Zapytałem kiedyś znajomego, zaangażowanego w przeszłości w ruch 1968 roku: „co by było, gdybyście wygrali?”. On sam przyznał, że skończyłoby się katastrofą, że te wszystkie trockistowskie czy maoistowskie grupy oparte na buncie żyły w świecie iluzji, nie proponowały nic trwałego i wartościowego w zamian za porządek, który chciały zburzyć. Pod tym względem rewolucja 1968 roku przegrała, nikt poważny już nie domaga się realizacji tamtych programów – z prof. Zdzisławem Krasnodębskim rozmawia Jakub Augustyn Maciejewski. Dlaczego w 1968 roku młodzież na Zachodzie wyszła na ulice i opowiedziała się przeciwko staremu porządkowi? Nałożyły się na to trzy zjawiska społeczne – konflikt pokoleniowy, fala pacyfizmu na Zachodzie oraz nowe ideologie...
Iwo Bender
„Zasady dla radykałów: pragmatyczny elementarz dla realistycznych radykałów” Saula Alinskiego pozostają do dzisiaj źródłem inspiracji i podręcznikiem lewicowych działaczy. Autor umieścił w nim taką dedykację: „Pierwszemu radykałowi znanemu ludzkości, który zbuntował się przeciw establishmentowi i uczynił to tak skutecznie, że przynajmniej zdobył własne królestwo – Lucyferowi”. Studentka Uniwersytetu Wellesley, była skautka wspierająca w kampanii prezydenckiej 1964 roku konserwatywnego Barry’ego Goldwatera, Hillary Rodham, zerwawszy z młodzieżówką Partii Republikańskiej, zaprzyjaźniła się z Saulem Alinskim, o którego działalności pisała pracę licencjacką pod tytułem „Jest tylko walka…: analiza modelu Alinskiego”. Świat poznał ją nieco później jako...
Filip Rdesiński
W przyrodzie czasem bywa tak, że jedna choroba wstrzymuje rozwój drugiej. Podobne mechanizmy znane są też w kulturze i polityce. Rak poprawności politycznej, tolerancjonizmu i relatywizmu powoli zaczyna wżerać się w naszą kulturę. Dzieje się to jednak o wiele później niż w Europie Zachodniej. Czy jednym z mechanizmów blokującym rozwój tej choroby był w Polsce komunizm? Tęczowe flagi, wieszaki, czarne parasolki. Wymalowane nagie piersi ochoczo prezentowane na manifach, mężczyźni w szpilkach i perukach posyłający buziaczki przechodniom, rozwrzeszczane kobiety obnażające własne waginy. To obrazki, do których powoli przyzwyczajamy się w Polsce. U nas stanowią nadal symbol marginesu społeczno-kulturowego i budzą spore...

Pages