Najdłuższy strajk - Kopalnia „Piast” 14-28 grudnia 1981 r.

(foto. IPN)

Do I sekretarza KM PZPR w Tychach zgłosiła się delegacja „Solidarności” z kop. „Piast” i zażądała zwolnienia Szelągowskiego. Jeżeli nie, to grożą, że wysadzą kopalnię. Meldunek takiej treści:

14 grudnia 1981 r. o godzinie 16.20 trafił na biurko zastępcy komendanta wojewódzkiego ds. SB w Katowicach.

Ta wyolbrzymiona, nieprawdziwa w istocie informacja więcej mówi o chaosie, jaki panował w gabinetach władzy, niż o rzeczywistej sytuacji w kopalni „Piast” położonej na terenie śląskiej miejscowości Bieruń. Eugeniusz Szelągowski – wiceprzewodniczący kopalnianej „Solidarności” – faktycznie poprzedniego dnia został internowany. Natomiast delegacja, która składała się z trzech członków Komisji Zakładowej oraz I sekretarza Komitetu Zakładowego PZPR żądała nie tyle uwolnienia, co raczej rzetelnej informacji o swoim koledze, którą można by przekazać wzburzonej załodze. Część załogi pracowała jeszcze w miarę normalnie, część jednak odmówiła wyjazdu na powierzchnię w oczekiwaniu na rozwój wydarzeń. O strajku nie było jeszcze mowy, a o wysadzeniu kopalni tym bardziej.

Dostęp do artykułów: ZALOGUJ SIĘ lub Wykup prenumeratę

• Dodaj komentarz